Δυστυχώς αυτή την εβδομάδα πέρασα τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου γιατί χάσαμε … τον αδερφό μου.

Μόλις 26 χρόνων , τώρα για το πως και γιατί αφήστε το….. Σιγά σιγά άρχισα να επανέρχομαι στην καθημερινότητα με τον πόνο να αρχίζει σιγά σιγά όχι να φεύγει αλλά να γίνεται υποφερτός. Το δυσκολότερο είναι οι γονείς μου και ειδικά η μητέρα μου, ελπίζω να βρεί το κουράγιο σιγα σιγα να συνέλθει.

Δεν έχω να πώ και πολλά , με τον καιρό θα επανέλθω και στο Blog μου.
Ζωή σε μας , και όσοι έχετε αδέρφια είτε μικρότερα είτε μεγαλύτερα να τα προσέχετε όσο μπορείτε….

Advertisements